کاش شادی را می شد مثل سیب

از درخت های دنیا چید.

آنوقت من پای پیاده تمام شهرهای دنیا را می گشتم

وهر چه شادی بود می چیدم و در کیسه ای می ریختم

و برایت می فرستادم

  و تووقتی کیسه را باز می کردی،

تمام شادی های دنیا، از تک تک روزنه های پوستت

به درونت نفوذ می کرد، تا که آن لبخند نازنین تو را جاودانه کند.